Profesjonalna praca z kolorem – w fotografii, DTP, druku czy wideo – zaczyna się na monitorze. Nawet najlepsze wzorniki barw, profile ICC i proofy nie pomogą, jeśli ekran przekłamuje obraz. Dlatego wybór odpowiedniego monitora do profesjonalnej pracy z kolorem oraz poprawne zaplanowanie kalibracji sprzętowej są kluczowe, aby zachować spójność między tym, co widzisz na ekranie, a tym, co wychodzi z maszyny drukującej czy ląduje w pliku wideo.
Artykuł powstaje dla specjalistów korzystających m.in. z rozwiązań marki wzorniki.eu, która wspiera pracę z kolorem od strony materiałów referencyjnych (wzorniki barw, systemy oznaczeń, narzędzia do kontroli koloru w druku). Poniżej znajdziesz praktyczny przewodnik: jak świadomie wybrać monitor graficzny oraz jak krok po kroku zaplanować jego kalibrację sprzętową.
Czym różni się monitor do profesjonalnej pracy z kolorem od „zwykłego” monitora?
Na pierwszy rzut oka monitor biurowy i monitor dla grafika mogą wyglądać podobnie. Różnice kryją się jednak w elektronice, rodzaju matrycy i możliwościach zarządzania kolorem.
Monitor do profesjonalnej pracy z kolorem:
- ma szeroki gamut (np. 99% Adobe RGB i wysoki udział DCI‑P3),
- obsługuje 10‑bitowy sygnał i posiada wysokobitową tablicę LUT (14–16‑bit),
- zapewnia jednorodność podświetlenia (funkcje typu Digital Uniformity Equalizer),
- pozwala na sprzętową kalibrację za pomocą zewnętrznego kalibratora,
- trzyma stabilne parametry jasności i koloru w czasie (kompensacja temperatury, starzenia się podświetlenia).
Zwykły monitor do biura czy gier najczęściej:
- pokrywa tylko sRGB (często nie w 100%),
- wykorzystuje prostszą elektronikę z 8‑bit LUT,
- ma gorszą jednorodność podświetlenia i większe odchyłki barw przy patrzeniu z boku,
- nie wspiera sprzętowej kalibracji (tylko korekty w karcie graficznej).
Jeżeli Twoim celem jest maksymalna spójność kolorystyczna – między monitorem, wydrukiem i innymi urządzeniami – inwestycja w monitor graficzny oraz dobre narzędzia referencyjne (jak wzorniki barw dostępne w wzorniki.eu) to fundament.
Kluczowe parametry monitora do profesjonalnej pracy z kolorem
Rodzaj matrycy: IPS, VA, TN, OLED
IPS (In‑Plane Switching) – standard branżowy do pracy z kolorem:
- szerokie kąty widzenia (ok. 178°/178°) z niewielkimi zmianami barwy i kontrastu [1][2],
- możliwość uzyskania szerokiego gamutu (99% Adobe RGB, 98–99% DCI‑P3) w modelach graficznych [3][4],
- stabilna reprodukcja barw, dobra liniowość tonów.
VA (Vertical Alignment)
- wyższy kontrast natywny niż IPS, ale gorsza stabilność barw przy patrzeniu pod kątem,
- rzadziej spotykany w klasie topowych monitorów graficznych,
- może być akceptowalny do mniej krytycznej pracy, ale nie jest pierwszym wyborem do precyzyjnej korekcji koloru [2].
TN (Twisted Nematic)
- wąskie kąty widzenia, wyraźny color/contrast shift,
- przeznaczone głównie do szybkich gier, nie nadają się do profesjonalnej pracy z kolorem.
OLED (WOLED, QD‑OLED)
- niemal nieskończony kontrast, świetna czerń, bardzo szeroki gamut (często 99–100% DCI‑P3) [3][9],
- idealne do gradingu wideo (SDR/HDR),
- potencjalne ryzyko wypaleń i niższa jasność w pełnym białym polu vs topowe LCD HDR.
W praktyce, do fotografii, DTP i druku wciąż królują IPS‑y klasy graficznej, a OLED częściej pojawia się w high‑endowym wideo.
Krótka tabela porównawcza matryc pod kątem pracy z kolorem
| Typ matrycy | Kąty widzenia | Gamut / kolory | Kontrast | Zastosowanie w kolorze |
|---|---|---|---|---|
| IPS | Bardzo dobre | Szeroki (Adobe RGB, P3) | Średni | Foto, DTP, wideo |
| VA | Średnie | Zwykle sRGB / P3 | Wysoki | Pół‑pro, mniej krytyczne |
| TN | Słabe | Ograniczony (sRGB) | Średni | Niepolecany |
| OLED | Bardzo dobre | Bardzo szeroki (P3, Rec.2020) | Bardzo wysoki | Wideo, grading HDR |
Gamut: sRGB, Adobe RGB, DCI‑P3
W pracy z kolorem kluczowe jest, jaką część danej przestrzeni barw monitor potrafi realnie wyświetlić.
- sRGB – minimum do pracy ekranowej i internetu; współczesny monitor biurowy zwykle pokrywa 95–100% sRGB.
- Adobe RGB – krytyczny przy fotografii i druku; monitory graficzne deklarują zwykle 99% Adobe RGB [2][3][4].
- DCI‑P3 / Display P3 – standard w wideo i nowych ekranach (telewizory, urządzenia mobilne); dobre monitory graficzne oferują 95–99% DCI‑P3 [3][7][9].
Dla fotografa i studia DTP naturalnym wyborem będzie monitor z szerokim gamutem Adobe RGB. Jeżeli dodatkowo pracujesz z wideo, warto, by monitor obejmował również wysoki procent DCI‑P3.
Głębia koloru: 8‑bit vs 10‑bit, LUT 14–16‑bit
8‑bit, 10‑bit i 8‑bit+FRC
- 8‑bit: 16,7 mln kolorów,
- 10‑bit: 1,07 mld kolorów,
- 8‑bit+FRC: panel 8‑bitowy z symulacją dodatkowych poziomów.
W praktyce 10‑bitowy monitor (lub dobrze zaimplementowane 8‑bit+FRC) zapewnia płynniejsze przejścia tonalne i mniejszy banding, szczególnie ważne przy retuszu gradientów i gradingu wideo [4][7]. Aby wykorzystać 10‑bit, potrzebne są też odpowiednia karta graficzna, sterowniki i aplikacje.
Tablice LUT (Look‑Up Table)
Profesjonalne monitory graficzne posiadają 14‑ lub 16‑bitowe tablice LUT w elektronice ekranu. To one odpowiadają za precyzyjne mapowanie sygnału wejściowego na wyświetlane kolory [4][6]:
- umożliwiają sprzętową kalibrację,
- minimalizują banding,
- poprawiają odwzorowanie cieni i świateł.
Wybierając monitor, warto szukać informacji o wysokobitowej LUT i możliwości kalibracji sprzętowej.
Jednorodność (uniformity) i stabilność obrazu
Nawet najlepszy gamut nie pomoże, jeśli lewy górny róg monitora jest wyraźnie jaśniejszy i cieplejszy niż środek. Dlatego monitory graficzne oferują mechanizmy wyrównywania podświetlenia (np. Digital Uniformity Equalizer, DUE itp.) [3][5][7].
Korzyści:
- mniejsze różnice jasności i odchyłki barw na całej powierzchni ekranu,
- większa powtarzalność przy soft proofingu i ocenie layoutu.
Jasność i kontrast
Monitor do profesjonalnej pracy z kolorem powinien dobrze zachowywać się przy niższych poziomach jasności:
- do pracy pod druk (soft proofing): typowo 80–120 cd/m² [6][8][11],
- do pracy ekranowej / internetu: 120–160 cd/m² [11],
- do wideo Rec.709: 100–120 cd/m² w ciemniejszym studiu, 120–150 cd/m² w jaśniejszym pomieszczeniu [11].
Ważne jest, aby kolory i kontrast nie „rozjeżdżały się” po zejściu z fabrycznych 250–300 cd/m² na wartości robocze.
Sprzętowa kalibracja monitora
Monitor graficzny powinien oferować sprzętową kalibrację (hardware calibration), czyli możliwość zapisu korekt kolorystycznych bezpośrednio w wewnętrznej LUT monitora [6][10][13].
Dzięki temu:
- sygnał z karty graficznej pozostaje liniowy,
- korekty są precyzyjne (14–16‑bit),
- można przechowywać kilka zestawów ustawień (np. Adobe RGB/D50, sRGB/D65, Rec.709/D65) i przełączać je jednym kliknięciem.
To właśnie sprzętowa kalibracja – obok dobrze dobranego monitora – pozwala wykorzystać w pełni informacje kolorystyczne płynące z profili ICC, proofów i wzorników barw, takich jak te, które oferuje wzorniki.eu.
Jak dobrać monitor do konkretnego typu pracy?
Fotografia i retusz do druku
Priorytety:
- szeroki gamut Adobe RGB (≥99%), 100% sRGB,
- jednorodność podświetlenia i stabilność barwy,
- możliwość ustawienia punktu bieli D50 i jasności 80–120 cd/m²,
- obsługa 10‑bit + 14/16‑bit LUT, sprzętowa kalibracja.
Taki monitor w połączeniu z poprawnie dobranymi profilami ICC oraz wzornikami barw (Pantone, CMYK, systemy dedykowane konkretnym maszynom drukującym) pozwala znacznie ograniczyć liczbę prób drukarskich i reklamacji.
DTP, prepress, studia poligraficzne
Podobnie jak w fotografii do druku, ale dodatkowo:
- możliwość dokładnej emulacji różnych warunków druku,
- płynna współpraca z oprogramowaniem proofingowym,
- stabilna praca w trybach wielomonitorowych.
Tu szczególnie mocno docenisz zestaw: profesjonalny monitor + poprawnie dobrane wzorniki i systemy oznaczeń barw z wzorniki.eu + spójny system ICC.
Fotografia i projektowanie do internetu / social media
Priorytety:
- pełne pokrycie sRGB, mile widziany szeroki gamut z dobrym trybem emulacji sRGB,
- 10‑bit + LUT (nawet jeśli nie wykorzystasz w pełni, poprawi to płynność przejść),
- wygodna jasność pracy: 120–160 cd/m²,
- punkt bieli D65, gamma 2.2.
Monitor „tylko” sRGB może być tutaj wystarczający, pod warunkiem regularnej kalibracji i świadomego workflow.
Montaż i korekcja wideo (Rec.709 / DCI‑P3)
Priorytety:
- wysoki udział DCI‑P3 (≥95–98%), ewentualnie HDR przy pracy w tym standardzie,
- tryby Rec.709 (D65, gamma 2.4/2.2),
- dobra jednorodność i stabilność w czasie,
- 10‑bit realny, nie tylko 8‑bit+FRC, w połączeniu z kartą wideo i softem (DaVinci, Premiere).
W high‑endowym gradingu wchodzą też kwestie Rec.2020, PQ/HLG i bardzo jasne panele HDR – ale to już osobny temat.
Sprzętowa kalibracja monitora – dlaczego jest tak ważna?
Sprzętowa vs programowa kalibracja
Kalibracja programowa (software’owa):
- korekty kolorów i jasności trafiają do LUT karty graficznej (8‑bit),
- profil ICC zawiera zarówno opis monitora, jak i krzywe korekcyjne,
- większe ryzyko bandingu i mniejsza precyzja przy dużych korektach [10][15].
Kalibracja sprzętowa (hardware’owa):
- korekty zapisywane są bezpośrednio w elektronice monitora (LUT 14–16‑bit),
- sygnał z karty graficznej jest liniowy, korekty w OS są minimalne,
- większa precyzja, stabilność i powtarzalność między sesjami [6][10][13].
Przy pracy z kolorem dla druku czy telewizji sprzętowa kalibracja jest dziś standardem. Warto potraktować ją jako naturalne uzupełnienie innych narzędzi kontroli koloru – w tym wzorników barw i systemów referencyjnych z oferty wzorniki.eu.
Jaki kalibrator wybrać?
Bez wchodzenia w marki, kluczowy jest wybór między kolorymetrem a spektrofotometrem:
- Kolorymetr – dobre, szybkie i zwykle tańsze rozwiązanie do kalibracji monitorów LCD/OLED.
- Spektrofotometr – bardziej uniwersalny (monitor, wydruki, oświetlenie), wolniejszy i droższy, przydatny przy budowaniu pełnego systemu zarządzania kolorem w drukarni.
Do samej kalibracji monitora w studiu foto czy mniejszej drukarni zwykle wystarczy solidny kolorymetr. Gdy w grę wchodzi profilowanie maszyn drukujących i papierów – spektrofotometr staje się naturalnym wyborem.
Jak zaplanować proces kalibracji sprzętowej krok po kroku
Poniższy schemat zakłada, że masz monitor ze sprzętową kalibracją oraz kompatybilny kalibrator.
1. Przygotowanie stanowiska i monitora
- Ustabilizuj oświetlenie w pomieszczeniu:
- zasłoń okna lub zastosuj rolety rozpraszające,
- wyłącz przypadkowe źródła światła (lampki dekoracyjne, ostre halogeny),
- korzystaj z oświetlenia o możliwie zbliżonej temperaturze barwowej (D50 dla druku, D65 dla pracy ekranowej) [8][11].
- Włącz monitor min. 30 minut wcześniej, aby podświetlenie i elektronika osiągnęły stabilną temperaturę pracy.
- Zresetuj ustawienia obrazu (tryb standard/fabryczny, wyłącz „ulepszacze” typu dynamiczny kontrast, nasycenie).
2. Wybór scenariusza i docelowych parametrów
W oprogramowaniu kalibracyjnym (np. narzędzie producenta monitora):
- Wybierz scenariusz pracy:
- druk / soft proofing,
- fotografia/web,
- wideo Rec.709.
- Ustaw:
- punkt bieli:
- D50 (5000 K) – dla druku i prepressu [8][11],
- D65 (6500 K) – dla pracy ekranowej i wideo [11][14],
- gamma:
- 2.2 – uniwersalna do foto/web/DTP,
- 2.4 – dla Rec.709 w ciemniejszym studiu wideo [11],
- jasność:
- 80–120 cd/m² – dla soft proofingu i pracy pod druk,
- 120–160 cd/m² – dla web/fotografii ekranowej,
- 100–120 cd/m² (studio) lub 120–150 cd/m² (jaśniejsze pomieszczenie) dla wideo.
- punkt bieli:
Dla bardziej zaawansowanego workflow warto stworzyć dwa lub trzy presety (np. „Druk D50/100 cd/m²”, „Web D65/140 cd/m²”, „Rec.709 D65/2.4”).
3. Konfiguracja i pomiar
- Zawieś kalibrator na środku ekranu – tak, aby przylegał i nie wpuszczał światła z zewnątrz.
- Uruchom procedurę kalibracji sprzętowej:
- oprogramowanie wyświetli serię pól (różne kolory i jasności),
- kalibrator zmierzy odpowiedź monitora,
- na tej podstawie zostaną skorygowane LUT, jasność, punkt bieli.
W monitorach z wbudowanym sensorem część procesu może odbywać się automatycznie, ale nawet wtedy warto przeprowadzić pierwszą, pełną kalibrację z zewnętrznym urządzeniem.
4. Zapis profilu i przypisanie w systemie
Po zakończeniu kalibracji:
- Program zapisze profil ICC monitora i zwykle automatycznie ustawi go jako domyślny w systemie.
- Upewnij się, że:
- w systemie operacyjnym przypisany jest właściwy profil do danego monitora,
- w aplikacjach graficznych (Photoshop, Lightroom, soft proofing) włączone jest zarządzanie kolorem i używane są poprawne profile ICC.
5. Weryfikacja i regularność
- Sprawdź raport z kalibracji:
- średnia i maksymalna wartość Delta E (dobrze, jeśli średnia <2),
- ewentualnie mapę jednorodności.
- Porównaj na bieżąco obraz na monitorze z wydrukiem testowym przy świetle referencyjnym D50.
- Zaplanuj cykliczną kalibrację:
- co 1–3 miesiące dla monitorów graficznych,
- częściej (np. co 2–4 tygodnie) przy krytycznych projektach i dużym obciążeniu [6][10][13].
Tu pojawia się rola materiałów referencyjnych – wzorniki barw, skale kontrolne, paski densytometryczne itp. pomagają ocenić, czy po kalibracji monitor, proof i wydruk „mówią tym samym językiem koloru”.
Najczęstsze błędy przy ustawianiu monitora do pracy z kolorem
Praca na zbyt jasnym monitorze
- Częsty błąd: pozostawienie fabrycznej jasności 250–300 cd/m².
- Skutek: wydruki wyglądają „za ciemno”, mimo że na monitorze wszystko wydawało się poprawne.
Brak kontroli nad oświetleniem w pomieszczeniu
- Mieszanie zimnych LED‑ów, halogenów i światła dziennego,
- brak stałego, neutralnego oświetlenia D50/D65.
Brak regularnej kalibracji
- Monitor „ucieka” z czasem (zmiana luminancji, przesunięcia barw),
- profile ICC przestają odpowiadać rzeczywistości.
Oparcie się wyłącznie na fabrycznej kalibracji
- Nawet fabrycznie skalibrowane monitory wymagają ustawienia pod konkretne środowisko i sposób pracy.
Kalibracja tylko software’owa, mimo że monitor obsługuje kalibrację sprzętową
- Niewykorzystanie możliwości hardware LUT,
- większe ryzyko bandingu i niestabilności.
Brak spójnego workflow kolorystycznego
- brak aktualnych profili ICC maszyn i papierów,
- brak wzorników barw i skali kontrolnych,
- mieszanie przestrzeni (pliki w sRGB, montaż w Adobe RGB, a proof w CMYK bez soft proofingu).
Tu pomocne są właśnie wzorniki i systemy referencyjne – pozwalają szybko zorientować się, czy problem tkwi w monitorze, świetle, pliku czy w maszynie drukującej.
Checklisty: szybka lista kontrolna przy zakupie i kalibracji
Checklista: zakup monitora do profesjonalnej pracy z kolorem
- Matryca IPS lub OLED (VA tylko przy świadomych kompromisach).
- Gamut:
- foto/druk: ≥99% Adobe RGB + 100% sRGB,
- wideo: wysoki udział DCI‑P3 (≥95–98%).
- 10‑bit + 14/16‑bit LUT i wsparcie 10‑bit w złączach.
- Sprzętowa kalibracja – wsparcie dla zewnętrznego kalibratora i dedykowanego softu.
- Funkcje uniformity – wyrównywanie jasności i barwy na całej powierzchni.
- Stabilna praca przy 80–120 cd/m² (druk) i 120–160 cd/m² (web/wideo).
- Matowa powłoka, kaptur przeciwsłoneczny, ergonomia statywu.
- Jasne informacje o profilu fabrycznym i dokładności kolorów (np. Delta E <2).
Checklista: cykliczna kalibracja sprzętowa
- Ustabilizowane, powtarzalne oświetlenie w pomieszczeniu.
- Monitor rozgrzany min. 30 minut.
- Reset „ulepszaczy” obrazu i trybów dynamicznych.
- Dobór docelowych parametrów (D50/D65, gamma 2.2/2.4, jasność zgodna z celem).
- Kalibracja sprzętowa z użyciem kalibratora i softu producenta.
- Zapis profilu ICC i przypisanie do monitora w systemie.
- Kontrola raportu (Delta E, jednorodność).
- Porównanie z wydrukiem/wzornikiem przy świetle referencyjnym.
- Zaplanowanie kolejnej kalibracji (np. za 4 tygodnie / 2 miesiące).
FAQ – najczęstsze pytania o monitory do pracy z kolorem
Czy do profesjonalnej pracy z kolorem wystarczy monitor sRGB?
Do projektów wyłącznie ekranowych – tak, pod warunkiem, że monitor jest dobrze skalibrowany i pracujesz w spójnym środowisku sRGB. Jeśli jednak zajmujesz się fotografią i drukiem, monitor z szerokim gamutem Adobe RGB (≥99%) da Ci znacznie lepszą kontrolę nad tym, co trafi na papier [2][3].
D50 czy D65 – który punkt bieli wybrać przy kalibracji?
- D50 (5000 K) – standard dla oceny wydruków wg ISO 3664 [8][11]; najlepszy do soft proofingu i prepressu.
- D65 (6500 K) – bliższy typowym ekranom, zalecany do pracy ekranowej i wideo [11][14].
W praktyce najlepiej stworzyć dwa presety na monitorze i przełączać je w zależności od zadania.
Jak często powinno się kalibrować monitor graficzny?
Producenci monitorów graficznych zalecają najczęściej kalibrację co 1–3 miesiące, a przy bardzo intensywnej, krytycznej pracy – nawet co 2–4 tygodnie [6][10][13]. Nowy monitor potrafi „pływać” bardziej, więc w pierwszych miesiącach warto powtarzać kalibrację częściej.
Czy 10‑bitowy monitor jest konieczny?
Nie jest bezwzględnym wymogiem, ale przy retuszu, pracy z gradientami i wideo wyraźnie zmniejsza ryzyko bandingu. Jeśli budżet na to pozwala i cały łańcuch (karta graficzna, oprogramowanie) obsługuje 10‑bit, zdecydowanie warto w niego zainwestować [4][7].
Czy certyfikat Pantone Validated gwarantuje idealne kolory?
To cenna informacja o jakości fabrycznej kalibracji i odwzorowania barw Pantone, ale nie zastępuje kalibracji sprzętowej w Twoim konkretnym środowisku [10]. Nadal potrzebujesz własnych profili ICC, odpowiednich wzorników i kontroli oświetlenia.
Czy mogę kalibrować zwykły monitor biurowy?
Tak, ale osiągalne efekty będą ograniczone:
- brak szerokiego gamutu,
- brak uniformity i zaawansowanej LUT,
- często tylko kalibracja programowa.
Przy pracy pół‑pro może to być akceptowalne, ale jeśli kolor jest kluczowy (druk, fotografia komercyjna, branding), monitor graficzny + poprawnie dobrane wzorniki barw to znacznie bezpieczniejsze rozwiązanie.
Dobrze dobrany monitor i przemyślana kalibracja sprzętowa to tylko jedna część układanki. Aby kolor był naprawdę pod kontrolą, potrzebujesz jeszcze spójnych profili ICC, stabilnego oświetlenia i wiarygodnych wzorników barw. Właśnie w tym obszarze wsparcie zapewnia wzorniki.eu, oferując szeroką gamę narzędzi referencyjnych dla poligrafii, DTP i studiów fotograficznych.
Świadomie dobrany ekran plus świadomie dobrane wzorniki i profile to najprostsza droga do sytuacji, w której monitor, proof i wydruk wreszcie „widzą ten sam kolor”.
Źródła
[1] Jaki monitor dla grafika i fotografa? Benchmark.pl (2023): https://www.benchmark.pl/testy_i_recenzje/jaki-monitor-dla-grafika-i-fotografa-2023r.html [2] Fotopolis – Monitor graficzny dla fotografa – co musisz wiedzieć, zanim kupisz: https://www.fotopolis.pl/opinie/analizy/34140-monitor-graficzny-dla-fotografa-co-musisz-wiedziec-zanim-kupisz [3] BenQ Professional Monitors for Color Experts: https://www.benq.eu/en-uk/monitor/creative-pro.html [4] EIZO CS2740 – specyfikacja (przykład monitora z 16‑bit LUT i szerokim gamutem): https://www.apolos.pl/produkt/eizo-cs2740/524/ [5] ViewSonic – Professional Design Monitors (VP / ColorPro): https://www.viewsonic.com/pl/products/lcd/professional-vp [6] EIZO – Colour management workflow: Monitor adjustment: https://www.eizo.eu/colour-management-and-calibration/colour-management-the-complete-workflow/monitor-adjustment [7] BenQ SW272Q – specyfikacja i gamut: https://fotoplus.pl/monitor-benq-sw272q [8] ISO 3664: Graphic technology and photography — Viewing conditions: https://www.iso.org/obp/ui/es/#iso:std:iso:3664:en [9] ASUS ProArt PA32UCX‑PK – specyfikacja gamutu i 10‑bit: https://www.amazon.pl/ASUS-PA32UCX-PK-profesjonalny-Thunderbolt-DisplayPort/dp/B089SQF4Y8 [10] EIZO – Hardware vs Software Calibration: https://www.eizoglobal.com/library/management/hardware-vs-software-calibration/index.html [11] Stephen Bay – D50 Versus D65 for Monitor Calibration: https://stephenbayphotography.com/blog/d50-versus-d65-for-monitor-calibration/ [12] ICC.1:2022 – Specification ICC profile format: https://www.color.org/specification/ICC.1-2022-05.pdf [13] EIZO Polska – Kalibracja monitora graficznego EIZO: https://eizo.pl/baza-wiedzy/kalibracja-monitora-graficznego-eizo/ [14] X‑Rite – Jak skalibrować monitor w 10 krokach: https://www.xrite.com/pl-pl/blog/how-to-calibrate-your-monitor [15] Dpreview – Intro to Color Calibration: How monitor calibration actually works: https://www.dpreview.com/articles/6848926575/intro-to-color-calibration-how-monitor-calibration-actually-works